podróże, wyprawy, relacje
ARTYKUŁYKRAJEGALERIEAKTUALNOŚCIPATRONATYTAPETYPROGRAM TVFORUMKSIEGARNIABILETY LOTNICZE
Geozeta.pl » Spis artykułów » Europa » Norwegia autostopem
reklama
Radosław Kucharski
zmień font:
Norwegia autostopem
Geozeta nr 4
artykuł czytany 7340 razy
W czasie długiej historii geologicznej góry Norwegii były intensywnie niszczone przez rzeźbotwórcze czynniki zewnętrzne, co doprowadziło do ich całkowitego zrównania - wypłaszczenia. Od ostatniej orogenezy (alpejskiej) po dziś dzień, są intensywnie wypiętrzane, dzięki czemu stały się na nowo górami.
W rzeźbie Gór Skandynawskich do dziś widoczne są te stare powierzchnie zrównań nazywane fieldami. To właśnie one tworzą poszczególne masywy górskie rozdzielone przez potężne doliny polodowcowe.
Jednym z takich masywów jest właśnie Jotunheimen, innym Jostedal, zaś największym - położony w południowo-zachodniej Norwegii, między Oslo a Bergen - Hardanger field.

Park Narodowy Gór Jotunheimen

W Jotunheimen zachowało się stosunkowo najmniej starych powierzchni zrównań. Rzeźba tych gór została bardzo silnie przemodelowana przez lodowce. W krajobrazie dominują szerokie, potężne, przepiękne doliny i skaliste szczyty, które są jednak w większości mniej przepaściste niż tatrzańskie. Mniej jest tu szpiczastych, ostrych szczytów i grani. Licznie występują górskie jeziora i lodowce. Te ostatnie zajmują szczytowe partie gór - zwykle fragmenty fieldów. Nie tworzą na wzór alpejskich, długich, lodowych języków.
Park Narodowy Jotunheimen obejmuje najwyższą, położoną powyżej górnej granicy lasu, część gór. Został utworzony w 1980 r., ma powierzchnię 1145 km2. Jest więc ponad pięć razy większy od Tatrzańskiego Parku Narodowego. Najwyższy szczyt - Galdhopiggen (2469 m n.p.m.) - jest najwyższą górą Skandynawii.
Pod względem klimatycznym masyw stanowi barierę między wilgotnym i ciepłym wybrzeżem, a kontynentalnym wnętrzem półwyspu. Daje się to zauważyć podczas wędrówki po zachodniej części Jotunheimen. Opady są tu o wiele bardziej obfite więc jeszcze w lipcu utrzymuje się zimowy śnieg.
Roślinność Jotunheimen musiała przystosować się do surowych warunków. Górną granicę lasu, na wysokości 1000-1100 m n.p.m. stanowią połacie niskich brzóz. Piętro subalpejskie stanowią zbiorowiska płożących się, niskich krzewinek z wierzbą lapońską. Łąki alpejskie to w Jotunheimen raczej kępki i poduszki drobniutkich, pięknych kwiatków takich jak naskałka pełzająca czy dębik ośmiopłatkowy, chowających się przed wiatrem między kamieniami, oraz królestwo mchów i porostów, z których bodaj najsłynniejszy jest chrobotek reniferowy. Tutaj właśnie spotkać można pasące się stada dzikich reniferów.
Strona:  « poprzednia  1  [2]  3  4  5  6  następna »

górapowrót
podobne artykułyPrzeczytaj podobne artykuły
»  Droga na Nordkapp
»  Norwegia - rozważania o podróżach
»  Światów ile nie odkrytych wokół?
»  Jostedalsbreen – największy lodowiec stałego lądu Europy
»  365 dni na 77°N - korespondencja ze Spitsbergenu
»  Model zwany niedźwiedziem
»  Majestat surowej przyrody Północy
»  Kto jeździ latem do Laponii?
»  Magia tej wyjątkowej nocy
»  14 dni dookoła Skandynawii
»  Oslo. Skandynawskie metropolie
»  Śladami Trolli
»  Trzy oblicza Norwegii - Fiordy, Lofoty, Nordkapp
»  Spitsbergen - dzika kraina ostrych gór, wody i lodu
»  Przylądek próżności
»  W poszukiwaniu zimy
»  Skandynawia 2008
»  Samochodem dookoła Północnej Europy
»  Czekoladowy kawałek Norwegii
»  Najwyższa kulminacja Gór Skandynawskich – Galdhøpiggen ( 2469 m n.p.m.)
fotoreportażfotoreportaż
» Skandynawia - Robert Remisz
» Norwegia - Agata Pospieszyńska
» Norwegia - Tomasz Ciesielczuk
wyróżniona galeria
» Lofoty - Leszek Janasik
» Spitsbergen - Mateusz Moskalik
wyróżniona galeria
» Norwegia 2006 - Marco Polo
» Przyroda Spitsbergenu - Mateusz Moskalik
wyróżniona galeria
» Zima na Lofotach - Leszek Janasik
górapowrót
kursy walutkursy walut
Norwegia (korona) 1 NOK =  44 grosze
[Źródło: aktualny kurs NBP]