podróże, wyprawy, relacje
ARTYKUŁYKRAJEGALERIEAKTUALNOŚCIPATRONATYTAPETYPROGRAM TVFORUMKSIEGARNIABILETY LOTNICZE
Geozeta.pl » Spis artykułów » Europa » Nazare
reklama
Marzena Kądziela
zmień font:
Nazare
artykuł czytany 10881 razy
Coraz rzadziej w miasteczku można spotkać rybaków w kraciastych koszulach i kobiety noszące jednocześnie siedem spódnic. Nadal jednak na plaży suszą się sardynki, a liczne restauracje podają narodową portugalską potrawę bacalhau - suszonego dorsza przyrządzanego na kilkaset podobno sposobów. Nazare przyciąga turystów nie tylko swym przepięknym położeniem, ale, przede wszystkim, kultywowaniem dawnych tradycji.
Nazare, niewielkie portugalskie miasteczko, leży w środkowej części zachodniego wybrzeża, między skalistym Cabo Carvoeiro i Cabo Mondego w ujściu rzeki o takiej samej nazwie. Malowniczy brzeg ciągnie się tu niemal prostą linią opadając ku morzu stromo podciętą skarpą kilkudziesięciometrowej wysokości. W samym miasteczku skarpa wznosi się najwyżej, przekraczając wysokość 110 m.
Na samej górze dawno, dawno temu zbudowano małą wioskę Sitio. Kiedyś, aby dotrzeć do niej z piaszczystej plaży, trzeba było pokonywać trudną, prawie górską, ścieżkę. Dziś dla wygody mieszkańców i turystów z dołu do góry kursuje od rana do późnych godzin nocnych winda linowa. Największą budowlą jest tu piękny kościół, nie on jest jednak najważniejszy. Na uboczu, tuż nad urwiskiem, stoi mała kaplica Matki Boskiej z Nazare. Na jej ścianie widnieje biało - niebieskie malowidło. Gdy podchodzimy bliżej, okazuje się, że to małe ceramiczne płytki, zwane azulejos.
Azulejos są w Portugalii wszędzie. Ozdabiają fasady budynków użyteczności publicznej i ściany królewskich pałaców, kościoły i oparcia ławek w miejskich parkach. Niektórzy etymolodzy uważają, że nazwa azulejo pochodzi od "azul" - błękitny. Przeczą temu jednak płytki wytwarzane także w innych kolorach - zielonym czy żółtym. Inni twierdzą zaś, że płytki przywędrowały na Półwysep Iberyjski wraz z Maurami, a ich nazwa pochodzi z arabskiego "al-zulaich", co oznaczało mały polerowany kamyk używany do układania mozaiki. W Portugalii ozdoby ceramiczne pojawiły się w połowie XV wieku. Importowano je wtedy z sąsiedniej Hiszpanii. W kilkadziesiąt lat później rozwinięto już własną produkcję. W XVII w. azulejos osiągnęły apogeum - całe wnętrza kościołów, od posadzki po sklepienie kopuły, pokrywano jednolitymi płaszczyznami ceramicznymi. W XVIII w. nastała epoka "błękitno-biała". Ogromne obrazy ze scenami figuralnymi przenoszono z płócien na lśniącą powierzchnię płytki fajansowej. Z tej epoki pochodzą najpiękniejsze azulejos historiados. Można je podziwiać w wielu miastach i miasteczkach.
Wróćmy do małej kapliczki. Na ścianie przedstawiono historię cudownego ocalenia w 1182 r. Dom Fuasa Roupinho, alkada zamku Porto de Mór, który polując na jelenia zabłądził we mgle. W chwili gdy kopyta jego konia osuwały się już po skale, rycerz zaczął modlić się do Madonny i ta rozpostarła swój płaszcz, na którym wyniosła go w bezpieczne miejsce.
Patrzę z przerażeniem na urwisko chronione niewysokim murkiem. Wystarczy jednak podnieść nieco głowę, by strach ustąpił miejsca zachwytowi. Szeroki pas żółtej plaży, biała piana fal i ocean w kolorze szaro - zielonym to widok zniewalający każdego, kojarzy się bowiem z błogim wypoczynkiem, ciepłem, wakacjami. Tuż przy plaży rozciąga się Nazare pełne niskich białych domów z charakterystycznymi ceglastymi dachami. To głównie hotele i restauracje, które przez cały rok goszczą przybyszów z Anglii, Niemiec, Holandii czy Szwecji.
Turystyka już od dawna jest głównym źródłem utrzymania nazareńskich rybaków, ale były czasy, gdy w wiosce królowała ogromna bieda. Rybacy zarabiali marne grosze, mieszkali w małych domkach bez ogrzewania, często bez szyb w oknach albo i bez okien. Całym ich majątkiem był roboczy strój składający się z camisoli czyli bluzy z długimi rękawami z grubej flaneli w szkocką kratę i calces, czyli spodni z takiego samego materiału, ściągniętych w pasie kawałkiem sznurka i zebranych w kostkach. Trzecim elementem stroju była wełniana, czarna czapka - pończocha, naciągnięta głęboko na czoło, a wąskim końcem opadająca aż na ramię. Służyła ona jako jedyna kieszeń do przechowywania tytoniu i zapałek. Kraciaste ubrania były utrzymane głównie w odcieniach brązu, beżu, bieli i żółci, choć trafiały się także kraty zielone, czerwone lub czarne. Kupno kompletnego stroju pochłaniało blisko dwutygodniowy zarobek, toteż cerowano i łatano te ubiory aż do całkowitego zdarcia.
Dziś można jeszcze spotkać rybaków w kraciastych koszulach, którzy swoimi łodziami wyruszają na połów. W domach czekają stęsknione kobiety, które dawniej chodziły w siedmiu spódnicach naraz. Obecnie kobiety w kolorowych strojach sprzedają suszone owoce, pestki, orzechy na centralnym placu Nazare. Kiedyś wysiadywały na brzegu czekając na mężczyzn i, jak głosi legenda, nakładając codziennie kolejną spódnicę, aż do momentu, gdy mężowska łódź pojawiała się horyzoncie.
Strona:  [1]  2  następna »

górapowrót
kursy walutkursy walut
Portugalia (euro) 1 EUR =  4,09 PLN
[Źródło: aktualny kurs NBP]
temperaturyaktualne temperatury
Portugalia
Lisbona: 21°C , obłoki zanikające
Faro: 22°C , pogodnie
Portalegre: 22.8°C , pogodnie
Viana Do Castelo: 22.2°C , niewielkie zachmurzenie
[Źródło: www.wunderground.com]